Ernstige aantasting welzijn vissen

Wakker Dier heeft in een rapport uiteengezet in welke mate het welzijn van kweek- en in het wild gevangen vis wordt aangetast. Het aan boord halen van wildgevangen vis zorgt voor stress, verwondingen en sterfte. De oorzaken zijn een toenemende druk op het lichaam van de vissen, schurende netten, en de blootstelling aan lucht en wisselende temperaturen. Bij bodemlevende vissen met een zwemblaas, zoals kabeljauw, schelvis en koolvis is het vrij normaal dat hun zwemblaas tijdens het omhooghalen uitzet of zelfs knapt. Hun ogen puilen vaak uit. Vissen die als bijvangst uiteindelijk weer buiten boord worden gezet, sterven vaak alsnog aan hun verwondingen.

Bijna alle vissen, wildgevangen en gekweekt, worden onverdoofd geslacht. Vissen worden niet gericht gedood, maar sterven ergens in het verwerkingsproces. Vissen worden levend verwerkt en overlijden, soms pas na uren, door zuurstoftekort. Een populaire verwerkingsmethode is 'strippen' of 'kaken', waarbij de organen uit levende vissen worden getrokken of gezogen. Hier gaan vissen meestal niet aan dood. Ze worden na het strippen op ijs gelegd. Het duurt dan nog wel 25 tot 65 minuten tot ze niet meer op prikkels reageren.

Onverdoofd doden van vissen onder vuur