De aanblik van de vervuilde stranden is 'schokkend', vindt onderzoeker Wouter Jan Strietman. Hij nam afgelopen zomer met enkele andere onderzoekers deel aan een expeditie naar de eilanden Jan Mayen en Spitsbergen. Dat de stranden niet schoon zouden zijn, wisten ze wel, maar de onderzoekers schrokken van de vervuiling, zo is te lezen in het artikel 'Plastic spotten tussen de walrussen'. Op sommige delen strand vonden ze per honderd meter wel meer 1000 stukken plastic. Dat is veel meer dan op de stranden van de Noordzee wordt aangetroffen. In Nederland bedraagt het gemiddeld aantal 375 per 100 meter.

Herkomst afval

De vraag is hoe het plastic daar komt. Daarvoor is het zinvol de herkomst van het plastic te bepalen. Veel plastic zoals visnetten, spanbanden en touw lijkt afkomstig van de visserij in de omgeving. Maar ze konden ook afval van elders traceren zoals een emmer die gebruikt wordt in de Zuid-Europese oesterkwekerij. Maar vaak is de herkomst onduidelijk. Een verklaring voor de grote hoeveelheid afval is dat bij Spitsbergen verschillende zeestromen samenkomen. Je vindt er daarom afval uit Europese landen naast boomstammen uit Siberië.

Convenant

De onderzoekers willen een top tien samenstellen van de meest voorkomende vormen van afval zodat ze in overleg met vissers of overheden iets kunnen doen om de hoeveelheid afval in het poolgebied te verminderen. Nederlandse vissers sloten in 2014 een convenant met de overheid om de hoeveelheid afval op zee te beperken. In de Green Deal Visserij voor een Schone Zee beloofde de overheid te zorgen voor een efficiënt afvalinzamelsysteem in de havens.

(Bron foto: Pixabay)

Te veel plastic op strand Spitsbergen