Persoonlijkheid of dierlijkheid?

Bij dieren spreken over hun persoonlijkheid is voor ‘dier mensen’ niet vreemd. Veel andere mensen zullen de wenkbrauwen fronsen. Met ‘persoonlijkheid’ bedoelen we immers een dynamisch en georganiseerd geheel van karakteristieken die je aan een persoon kunt toekennen. Deze eigenschappen bepalen samen de manier waarop een persoon in verschillende situaties reageert, de manier waarop hij denkt en waardoor hij gemotiveerd zal worden. De term persoonlijkheid komt van het Latijnse 'persona' of masker. Persoonlijkheid heeft voor een groot deel te maken heeft met het uiterlijke gedrag, dat wat de omgeving van iemand ziet. Het verschil met 'karakter' is dat persoonlijkheid door opvoeding en omgeving beïnvloed worden, terwijl met karakter meer de aanleg van iemand wordt bedoeld.

Dankzij ethologisch onderzoek weten we dat dieren op dezelfde manier leren als mensen, verschillende ervaringen opdoen en hierdoor hun gedrag aanpassen. Twee volwassen dieren van dezelfde soort en sekse verschillen van elkaar in de manier waarop ze eten, slapen, drinken, baltsen, enz. Daarom kan de omschrijving voor de persoonlijkheid bij mensen gebruikt worden voor de persoonlijkheid bij dieren. Een dier is echter geen persoon. Maar het logische woord 'dierlijkheid’ is niet geschikt omdat het een totaal andere betekenis heeft en andere associaties oproept. Dieren hebben dus, net als mensen, een persoonlijkheid en we kunnen hun persoonlijkheidskenmerken vaststellen.

Welzijn dierentuindieren in relatie tot persoonlijkheid