Welzijn beoordelen en er over beslissen

Veel mensen verstaan onder welzijn zoiets als aandacht voor door dieren bewust ervaren gevoelens, hun plezier en pijn, de kwaliteit van hun leven. We kunnen die gevoelens echter niet verzamelen en niet meten. We kunnen ‘slechts’ iets zeggen over de waarschijnlijkheid van het ervaren van gerief of ongerief bij dieren. Dit gebeurt door gebruik te maken van de biologische kennis van een dier, zijn gedrag, de klinische verschijnselen en onze eigen ervaring met gerief en ongerief. Hierdoor heeft zo’n beoordeling een objectieve en subjectieve kant. Een groot probleem hierbij is de complexiteit van het zenuwstelsel en de mate waarin een dier bewustzijn ervaart. Signalen van pijn of angst bij vissen bijvoorbeeld worden door sommige wetenschappers geïnterpreteerd als mechanische reacties op stimuli. In een discussie over wat acceptabel is en wat niet moet ook meegewogen worden hoe lang ongerief ervaren wordt en welke intentie het heeft. Hoe moeilijk dit welzijnsonderwerp is wordt duidelijk als we kijken naar de aandacht voor welzijnsverbetering van laboratoriumratten enerzijds en de geringe aandacht voor humane methoden voor het doden van wilde ratten.

Welzijn wilde dieren: uitdaging voor nieuwe generatie